Dubbele ontkenning

NUWE WÊRELDORDE WAG

‘Verandering is op pad, maar dit gaan nie maklik wees nie’
(vandaag in ‘Die Burger’, een Afrikaanstalige krant in Kaapstad)

Vreemd om zo ver van huis min of meer je eigen taal te horen en hoe ze de dubbele ontkenning gebruiken, alsof één keer ‘neen’ zeggen niet volstaat niet.

Obama’s verkiezing moet toch wat zijn voor de Afrikanen. Ik las ergens dat ze dit ervaren als het einde van 500 jaar eurocratie. Er is veel hoop, wellicht te veel hoop. En zeggen dat die Obama maar een halve zwarte is. Niet opgeven niet om te geloven in een betere wereld. Dubbel negeren om door te kunnen gaan, halsstarrig en tegen beter weten in. 

Ontkenning is een manier van overleven. Hoe had Nelson Rolihlahla Mandela het anders 27 jaar in zijn cel kunnen volhouden? Door niet op te geven niet! Ik zag zijn cel op Robbeneiland en die was kleiner dan de hokken waar de waakhonden gingen slapen.

Vandaag foto’s gemaakt in district six. 

Wikipedia (Afrikaans): 

Die sesde distrik van Kaapstad is in 1867 gestig en het danksy die ligging naby die hawe en die stadsentrum vinnig tot ‘n kosmopolitaanse woonbuurt vir vrygelate slawe, werkers, immigrante, handelaars en kunstenaars ontwikkel. Die distrik het byna ‘n tiende van Kaapstad se bevolking gehuisves. As gevolg van die beleid van rasseskeiding is baie swart bewoners al teen die begin van die 20ste eeu uit Distrik Ses verdryf. Maar ook baie meer welgestelde burgers het na die suidelike voorstede van Kaapstad begin verhuis. Die distrik het uiteindelik ‘n krotbuurt geword, wat volgens die Wet op Groepsgebiede van 1950 op 11 Februarie 1966 tot ‘n blanke gebied verklaar, ontruim en gesloop is.
Die Kleurling- en Swart bevolking van die distrik – sowat 60 000 mense – is in die tydperk tussen 1968 en 1982 na die Kaapse Vlaktes verskuif. Veral die plaaslike handelaars is baie hard getref deur hierdie gedwonge verskuiwing. Hulle het hul klante, wat vanweë Distrik Ses se gunstige ligging naby die stadsentrum hier hul inkopies gedoen het, skielik verloor en was nou grotendeels genoodsaak om hul besighede te sluit. ‘n Deel van die distrik is hernoem tot Zonnebloem; hier is onder meer die Kaapse Technikon opgerig. Weens die plaaslike en internasionale druk, wat op die destydse blanke regering uitgoefen is, is die herontwikkeling van die gebied tot ‘n woongebied vir blanke Kapenaars uitgestel. Die meeste blanke bewoners van Kaapstad was gekant teen die sloping van die ou Distrik Ses en het gevolglik nie belang daarin gestel om hier huise of woonstelle te koop nie. In 1979 is die hele stadsbuurt gesloop, en ook blanke bewoners is gedwing om Distrik Ses te verlaat. Die puin is vir die uitbou van Kaapstad se hawe gebruik.
In die vroeë 21ste eeu is met die heropbou van Distrik Ses begin, en sowat 4 000 gesinne sal uiteindelik na Distrik Ses kan terugkeer.

Met andere woorden: district 6 werd in 1966 door de ‘Nasionale Party’ gezuiverd en ‘verblankt’. Door het uitwijken van de 60.000 bewoners naar de Cape Flats, zo’n 25 km verder, ontstonden onder meer Khayelitsha en andere townships.  Terwijl District 6 een voorbeeld was van een vreedzame multiculturele, multiraciale en multireligieuze samenleving. 

In het district 6 museum hangt een citaat van de Zuid-Afrikaanse auteur Achmat Dangor:

“It struck me that our history is contained in the homes we live in, that we are shaped by the ability of these simple structures to resist being defiled.”

Bert

Blog Image

Blog Image