Muur

Men zegt dat ik muren fotografeer. Er is al één en ander over geschreven en in de bibliotheek van het Antwerpse fotomuseum is ‘muren’ zelfs een zoekterm om bij mij terecht te komen.

Ik kan het moeilijk ontkennen. Hoewel het veeleer per ongeluk gebeurt, het fotograferen van muren. Zoals in #2 van deze blog beschreven word ik aangetrokken door platte vlakken, tweedimensionale achterplans of illusies van ruimte die dan plots geen uitgestrektheid blijken te zijn. Je botst dan letterlijk op een muur. Ik vind dat grappig en akelig tegelijkertijd.

Ook de randen van het fotokader zijn muren. Fotograferen is opsluiten, vacuüm trekken. Het kader bepaalt wat er in- en wat er uitvalt.

Muren bieden ook beschutting maar omdat ik altijd buiten werk, fotografeer ik nooit het interieur of de te beschermen ruimte. Ik fotografeer de façade, het schild of het pantser dat zich naar buiten richt.

Muren hebben natuurlijk ook een politieke lading. De afgelopen 15 jaar heb ik Berlijnse muren gefotografeerd, het slopen van die ene muur bracht hoop en veel verwarring. Diverse keren bezocht ik de verscheurde stad die gaandeweg haar litteken verloor.

Licht verbaasd was ik toen ik hier in Kaapstad een segment van de Berlijnse muur vond. Het staat hier als monument en symbool voor de idiotie waartoe sommige regimes kunnen leiden. Een mooie parallel: de Berlijnse muur en apartheid. Verdeel en heers. Een muur van onbegrip.

Het was Nelson Rolihlahla Mandela die het stuk muur cadeau kreeg tijdens een bezoek aan Berlijn in 1996. Nu staat het hier aan de andere kant van de evenaar voor een BMW-garage die ongetwijfeld sponsor was voor het transport van dit beladen stuk beton.

Bert

Blog Image

Blog Image

Blog Image

Blog Image

Blog Image

Blog Image

Blog Image